Gaudete

Wielu pragnie byc szczesliwymi i radosnymi. Radosc nie wyplywa z tego co sie posiada lub ile sie posiada. Po czesci wyplywa z tego, co sie robi, to prawda. Ta prawdziwa radosc jednak zawsze ukrywa sie w tym kim jestem i jak zyje! Ona zalezy od stylu mego zycia! Mozna plakac i byc smutnym, ale miec serce radosne! Jakby nie patrzec Radosc Prawdziwa zwiazana jest z Bogiem. Gdy staram sie chodzic z moim Stworca czuje sie fantastycznie. Gdy nie jestem z Nim pierwsza rzecza ktora trace to Radosc!

Walcz o Radosc w twoim zyciu!

Spotkanie

Jak poznalismy Chrystusa? Przerazenie powinna budzic mysl, ze poznalismy Go zle. To cos o wiele gorszego, niz nie poznac Go wcale: Jego miejsce zostalo zajete przez falszywego Chrystusa, trudnego do wypedzenia! Sens w tym, czy poznalismy Chrystusa, o ktorym On sam nauczal, czy tego, o ktorym nauczli ludzie, ktorzy - jak sadzili - Go rozumieli, lecz tak nie bylo. Czy poznalismy Jezusa na podstawie roznych wypowiedzi i nauk na Jego temat, czy poznalismy Go samego?

George MacDonald

God

Rozumowanie sprowadza się do ustępowaniu uczuciu.

Wyobraźnia jest podobna i jednocześnie przeciwna uczuciu.

Ludzie biorą wyobraźnię za uczucie.

Serce ma swoje racje, których rozum nie zna.

Serce kocha ze swojej natury powszechną istotę i samo siebie, oraz to, ku czemu się zwróci.

Prawdę poznajemy rozumem i sercem.

Wiara jest darem od Boga.

Boga czuje się sercem, a nie rozumem, Bóg jest dotykalny dla serca, a nie dla rozumu.

Są trzy drogi do wiary: rozum, zwyczaj, natchnienie.

Człowiek jest zobowiązany kochać Boga.

Człowiek SZCZĘŚLIWY to taki, który widzi, że Bóg istnieje.

Ludzie posiadają mdłe poczucie szczęścia swojej pierwotnej natury, toną w nędzach zaślepienia i pożądliwości, które stały się ich drugą naturą.

Główne choroby człowieka: pycha i pożądliwość.

Pycha oddala ludzi od Boga.

Pożądliwość wiąże człowieka z ziemią.

Człowiek jednoczy się z Bogiem poprzez łaskę, a nie z natury.

Poniżanie człowieka następuje za pokutę, nie z natury.

Wszystko, co niezrozumiałe, może istnieć.

Opowieść o tym, czego Bóg chciał dla człowieka.

Jest dosyć światła dla tych, którzy chcą Boga widzieć i dość ciemności, dla tych, którzy nie chcą Go widzieć (znaleźć).

Problem ostateczny: czy człowiek jest przeznaczony do stanu nadprzyrodzonego?

Człowiek nie jest godny Boga, ale jest zdolny stać się godnym.

Niegodne jest przystawać z człowiekiem pełnym nędzy, ale godnym Boga jest go z tej nędzy wyciągnąć, pomóc mu.

(B.Pascal)